Medea ¹⁹⁶⁹

Wat gebeurt er wanneer liefde botst met verraad, en beschaving met oeroude rituelen?

In Medea brengt regisseur Pier Paolo Pasolini de klassieke Griekse tragedie tot leven als een hypnotiserende en visueel overweldigende filmervaring. Operalegende Maria Callas schittert als Medea, een krachtige priesteres die alles opgeeft voor haar geliefde Jason. Wanneer hij haar verruilt voor een jongere vrouw, slaat liefde om in een allesverzengende wraak.

Met adembenemende beelden, mystieke rituelen en een dreigende sfeer is Medea geen traditionele kostuumfilm, maar een indringende confrontatie tussen passie, macht en de duistere kanten van de menselijke ziel.

Pasolini noemde zijn bewerking van Euripides’ tragedie ook wel een versmelting van filosofische bespiegeling en liefdes-intrige: de rationele kant filmde hij in Pisa en de emotionele in het Turkse Göreme-dal. Dit kale en primitieve landschap met vreemd gevormde rotsen koos hij als locatie voor het barbaarse Colchis, waar primitieve en gewelddadige gebruiken gebruikelijk zijn en waar de velden bemest worden met het bloed van mensenoffers.