Anne, 11 jaar, zegt toch sorry

‘Anne, 11 jaar, zegt toch sórry’ gaat over vriendschap, maar ook over hoe makkelijk we een beeld over iemand vormen, en hoe moeilijk het is als dat beeld niet meer klopt. Hoe kleine scheurtjes kunnen uitgroeien tot een kloof. Hoe je soms tegenover elkaar komt te staan zonder precies te weten waarom.

In onze voorbereidende gesprekken die we met kinderen voerden bleken zij zonder uitzondering vriendschap ingewikkeld te vinden. In hun levens speelt voortdurend de vraag wie wordt gekozen, uitgenodigd, bevestigd, erkend en gelegitimeerd. Wie hoort erbij, naar wie wordt geluisterd? Ze zijn voortdurend bezig met wie wat doet met wie.

Ze voelen zich sterk met een vriend aan hun zijde en kwetsbaar wanneer dat niet zo is. Een kwetsbaarheid die vooral niet getoond mag worden. Maar het blijft een wankel evenwicht.

Anne, 11 jaar, zegt toch sórry is een uit het leven gegrepen voorstelling, over polarisatie op microniveau. Over botsingen, misverstanden en de momenten waarop je niet meer weet hoe je bij elkaar moet komen. Over vriendschap en over sorry zeggen en dat dat dus behoorlijk moeilijk is.

Na de succesvolle ‘Anne, 10 jaar, wil graag opgehaald worden’ en ‘Anne, 12 jaar, wordt een groot succes’ is dit de derde uit de Anne-trilogie gemaakt door Annemiek Nienhuis en gespeeld door Anne van der Steen.