De mens, het duurde maar heel even Plankton

In een klassiek lijsttoneeltje met diorama-achtige decors spelen twee acteurs de aarde; ze laten vogels vliegen, golven deinen en bergen groeien. De derde speler – de mens – probeert grip te krijgen op die wereld. Maar hoe groter de drang naar controle, hoe meer er misgaat. Een boomstronk breekt doormidden, een val door het berglandschap rukt het halve decor mee, en zelfs het fluwelen theatergordijn blijft niet gespaard. Wat volgt is een onvermijdelijke kettingreactie van mislukking – hilarisch en ontroerend tegelijk.