Camille Claudel - Een leven in beelden

Het werk van mannelijke kunstenaars werd tot voor kort vrijwel altijd hoger aangeslagen dan dat van vrouwelijke. Een illustratief voorbeeld ervan is de Franse beeldhouwster Camille Claudel. Haar tragische levensloop staat symbool voor de funeste invloed van het patriarchale systeem op vrouwelijke kunstenaars. Kunsthistorici plaatsten Claudel altijd in de schaduw van Auguste Rodin, haar leraar en minnaar. De laatste decennia is dit beeld gekanteld. Claudel was niet het hulpje van Rodin, maar leverde een onmisbare bijdrage aan zijn beeldhouwwerken. Maar er is meer. Het werk dat Claudel als autonoom kunstenaar maakte nadat zij Rodin verliet, slaan veel kunsthistorici nu hoger aan dan het werk van de man bij wie zij het vak leerde. De voorstelling Camille Claudel in brieven toont Claudels strijd als briljante kunstenaar in een knellend patriarchaal systeem, waarin zij tragisch ten onder ging. De voorstelling wekt haar als briljante kunstenaar en als slachtoffer van een onderdrukkend systeem tot leven. Onvermijdelijke doemen uit de voorstelling vragen op over de hedendaagse kunstwereld. Is de emancipatiestrijd van vrouwelijke kunstenaars gestreden en voltooid of ondervinden zij nog steeds barrières in de kunstwereld?