Rotterdamse première van Meer dan Babi Pangang tijdens Chinees Nieuwjaar

In Meer Dan Babi Pangang onderzoekt de Chinees-Nederlandse documentairemaker Julie Ng het succes en de dreigende teloorgang van het Chinees-Indisch restaurant, aan de hand van Golden House, het inmiddels gesloten restaurant van haar vader in de Rotterdamse wijk Rozenburg.  Op dinsdag 17 februari om 19:45 uur vindt in LantarenVenster de feestelijke Rotterdamse première plaats. 

De avond staat in het teken van Chinees Nieuwjaar en wordt om 19:30 uur in de foyer geopend met een traditionele leeuwendans. Na afloop volgt een Q&A met de regisseur. 

Meer Dan Babi Pangang is een ode aan de eerste generatie Chinese Nederlanders die met hard werken een onmisbaar onderdeel van het Nederlandse straatbeeld heeft opgebouwd. Tegelijkertijd is het een uitnodiging om verder te kijken dan het afhaalmenu.

Naast documentairemaker is Julie Ng initiatiefnemer van Stichting Meer Dan Babi Pangang, die zij in 2016 oprichtte samen met producenten San Fu Maltha en In-Soo Radstake. De stichting zet zich in om de Aziatische gemeenschap in Nederland zichtbaarder te maken en ruimte te creëren voor culturele expressie, talentontwikkeling en dialoog.

In 2021 was de stichting verantwoordelijk voor de bijschrijving van de Chinees- Indische restaurantcultuur in de Inventaris Immaterieel Erfgoed Nederland. Ook is Ng medeauteur van het kook- en verhalenboek Maancake & Jasmijn – 100 geheime recepten van Chinese moeders.

Meer Dan Babi Pangang is Julie Ng’s eerste film. Daarin onderzoekt ze niet alleen de Chinees-Indische eetcultuur, maar deelt ze ook haar persoonlijke zoektocht als dochter van migranten, levend tussen twee werelden. Met haar film wil ze bijdragen aan het doorbreken van stereotypen en aan het behoud van een rijke, maar vaak onderbelichte cultuur in Nederland.

Statement regisseur

Mijn ouders zijn in de jaren ’70 naar Nederland gekomen. Mijn vader heeft sinds zijn komst in Nederland altijd in een Chin. Ind. Restaurant gewerkt. In eerste instantie als werknemer en later als eigenaar. Samen met mijn stiefmoeder runde hij Restaurant Golden House van 1991 – 2019, waarna hij met pensioen is gegaan.

Als kind heb ik dan ook ontelbare borden babi pangang voorbij zien komen. Als ik aan mijn vader vroeg wat het was zei hij: “Is niet lekker, is voor de Hollanders.” Deze zin heb ik altijd onthouden. Waarom serveerden wij een gerecht wat wij zelf niet lekker vonden? Waarom werd dit gerecht veelvuldig door de Nederlanders gegeten? Het gerecht had geen Chinese naam, waar kwam het vandaan?

Gedurende mijn onderzoek naar het gerecht stuitte ik op de geschiedenis van het ontstaan van de Chin. Ind. Restaurants en de geschiedenis van de komst van de eerste niet Europese gastarbeiders in Nederland, Chinese zeelieden, een geschiedenis die ik zelf nagenoeg niet eens kende en waar ik enorm om ben geschrokken vanwege de vijandigheid vanuit de Nederlandse overheid en de bevolking naar de Chinese gemeenschap toe. Ik realiseerde me dat dit een film zou moeten zijn die gaat om meer dan alleen een gerecht.

Net als vele tweede generatie Chinese Nederlanders die in Nederland zijn geboren en/of opgegroeid heeft het Chin. Ind. Restaurant van onze ouders op een bepaald moment in het middelpunt van onze levens gestaan. Het restaurant, de gerechten, de ritualen zoals afhalen op zondag, vormden het skelet van overleven en tegelijkertijd werd het ook gereduceerd tot clichés, discriminatie en zelfs racisme.

Meer dan Babi Pangang gaat uiteindelijk niet alleen over een gerecht. Het gaat over thuiskomen, zelfs als het een land is waar je niet geboren bent. Het gaat over generaties die zich aanpassen en tegelijk vasthouden aan tradities om niet hun eigen cultuur te verliezen.

Deze documentaire is een ode aan alle generatie Chinezen die met bloed, zweet en tranen het uiterst bijzonder fenomeen, de Chin. Ind. Restaurants op de kaart hebben gezet. Het een belangrijke plek hebben weten te geven binnen de Nederlandse eetcultuur en geschiedenis.''